بزرگ‌نمایی محاصره دریایی و یا کوچک‌انگاری مسئله به‌گونه‌ای که گویا هیچ اتفاقی رخ نداده، خطای راهبردی است که باید در تحلیل‌ها رعایت شود.

اخیرا برخی چهره‌های سیاسی و رسانه‌ای مدعی شده‌اند که درآمد نفتی ایران بعد از اعلام محاصره از سوی آمریکا صفر شده است. برخی از آنها هم به گزارشی از بلومبرگ استناد کرده‌اند که فروش ایران در ماه مه ۲۰۲۶ فقط ۲ میلیون بشکه بوده است.

گذشته از آنکه یک منبع آگاه در گفتگو با جهان‌نیوز، صفر شدن درآمد نفتی ایران را ادعایی نادرست خواند و شرایط فعلی را بهتر از تحریم‌های دور اول ترامپ در سال ۱۳۹۷ ارزیابی کرد؛ از زوایای دیگری نیز می‌توان این مسئله را مورد بررسی قرار داد:

1- بزرگ‌نمایی محاصره دریایی و یا کوچک‌انگاری مسئله به‌گونه‌ای که گویا هیچ اتفاقی رخ نداده، خطای راهبردی است که باید در تحلیل‌ها رعایت شود. گزاره قطعی این است که محاصره نفتی یک اقدام جنگی است که نیاز به پاسخ متقابل و درخور از سوی نیروهای نظامی و سیاسی دارد و باید با اقدام قاطع محاسبات دشمن را به هم زد.

2- علاوه بر ظرفیتهای ریلی و صادرات از دریای خزر، یکی از استراتژی‌های صادرات انرژی ایران، استفاده از ناوگان سایه و فروش نفت از طریق تانکرهای بزرگ بر روی آب است. از ابتدای جنگ رمضان تا پیش از آغاز محاصره دریایی، این سیستم به خوبی در حال کار بود و متاثر از آثار اقتصادی بسته شدن تنگه هرمز، درآمد صادراتی ایران از این طریق افزایش چشمگیری داشته است.

همچنین بخش زیادی از نفت روی آب ایران در هفته‌های اول به طور کامل فروش رفت و این افزایش درامد، جبران چندماه کاهش درآمد در روزها و ماه‌های پس از محاصره دریایی را می‌کند. این در حالی است که درآمد کشورهای عربی جنوب خلیج‌فارس از محل صادارت انرژی نیز بسیار کم شده است و کارشناسان مستقل اقتصادی دنیا ضرر متحدان منطقه‌ای آمریکا را بسیار بیشتر از ایران ارزیابی می کنند.

3- جنگ فعلی، جنگ نفت است. ما باید معادله فعلی "محاصره-حمله به نفتکش‌ها" را تغییر دهیم و در ازای حملات‌گاه و بیگاه ارتش تروریست آمریکا به نفتکش‌های‌مان، چرخه صادرات کشورهای هم‌پیمان با آمریکا را مختل کنیم. تثبیت معادله جدید تنگه هرمز و عدم صادرات از فجیره بدون اذن نیروی دریایی سپاه، در‌ همین راستا باید جدی گرفته شود و در گامهای بعد حمله مستقیم به تاسیسات نفتی شرکت‌های دارای سهام آمریکایی ازجمله آرامکو می‌تواند در دستور کار قرار گیرد.