به گزارش خبرنگار انجمن فارغ التحصیلان مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، استاد حقوق حوزه و دانشگاه در جمع تعدادی از اساتید و دانش پژوهان این مؤسسه با اشاره به سخنان رئیس جمهور در خصوص این که اجرای اسلام، وظیفه پلیس نیست، خاطر نشان کرد: اگر مراد از سخنان ایشان این باشد که پلیس به معنای یک سرباز نیروی انتظامی و نه یک نهاد، نباید در تشخیص احکام اسلام، در مقام اجرا در آید، قابل توجیه خواهد بود؛ اما باید گفت تأملاتی بر سخنان ایشان وارد است.

مثال های آقای روحانی مصداق خارجی نداشته است
حجت الاسلام والمسلمین باقرزاده با اشاره به مثال هایی که آقای روحانی زده است، اظهار داشت: آیا مثال های آقای روحانی مانند این که پلیس به کسی بگوید وقت نماز است و یا فرزند را از اینکه جلوتراز والدین راه برود، منع کند، در عالم خارج مصداقی دارد؟ آیا پرونده و بحث هایی به خاطر این موارد در جامعه وجود دارد؟ و یا اتفاقا بحث ها بیشتر بر سر مسائلی مانند حجاب و مشروبات الکلی و نظایر آن است  که در قانون آمده؟ طبیعی است که رئیس جمهور در خلأ سخن نمی گوید و سخنش ناظر به اجتماع است و از آن جا که بیشتر بحث و جدل ها بر سر مخالفت پلیس با چنین مواردی است، به ذهن متبادر می شود بیان چنین سخنانی برای حاشیه سازی است تا مسائل اصلی تر را مورد نظر قرار دهد و این بعد سیاسی چنین اظهاراتی است.

تعارض اظهارات آقای روحانی با اصل دوم قانون اساسی
عضو هیئت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) با بررسی حقوقی اظهارات رئیس جمهور گفت: این که پلیس موظف به اجرای اسلام نیست و فقط باید قانون را اجرا کند، مخالف قانون اساسی ماست. چرا که بر اساس اصل دوم قانون اساسی، این نظام مأمور به حاکمیت شریعت است؛ بر اساس این اصل نمی توان تصور کرد که فردی قانونی را در نظام اجرا کند و نتواند برای انجام آن قصد قربت کند.
وی با اشاره به سخن رئیس جمهور مبنی بر این که برخی قوانین اسلام در قانون وارد نشده است؛ خاطر نشان کرد: پلیس به معنای عام آن، طبق قانون اساسی نمی تواند به بهانه فقدان یا اجمال قانون، حکم اسلامی را اجرا نکند؛ لذا قاضی اسلامی – که در تعریف پلیس به معنای عام وجود دارد – باید برای صدور حکم به فتاوای مجتهدین و منابع معتبر فقهی مراجعه کند.

تعارض اظهارات آقای روحانی با اصل سوم قانون اساسی
استاد باقرزاده با اشاره به این که این اظهارات با اصل سوم قانون اساسی نیز در تعارض است، ادامه داد: بر اساس این اصل دولت موظف است فضای مساعد برای رشد فضائل اخلاقی را فراهم کند و با کلیه مظاهر فساد و تباهی مبارز کند. یعنی طبق قانون، مبارزه با مظاهر فساد و تباهی منحصر در اموری نیست که در قوانین آمده باشد؛ بلکه مطلق است و حتی اگر در قانون نیامده باشد، دولت موظف به مبارزه با آن است.

تعارض اظهارات آقای روحانی با اصل هشتم قانون اساسی
وی با اشاره به این که اظهارات رئیس جمهور با اصل هشتم قانون اساسی نیز مغایر است، خاطر نشان کرد: اصل هشتم قانون اساسی عمومیت لزوم امر به معروف و نهی از منکر را متذکر می شود. آیا می توان پلیس را از عمل به این اصل استثناء کرد و به وی گفت شما نباید به این اصل عمل کنی؟ و نباید وظیفه شرعی و قانونی خود را انجام ندهی؟

امکان وحدت ملاک گرفتن اظهارات رئیس جمهور برای سایر کارگزاران نظام
استاد حقوق حوزه و دانشگاه خاطر نشان کرد: از همه این موارد بدتر این که لازمه حرف آقای روحانی در مورد پلیس این است که به خاطر وحدت مناط باید گفت که نه تنها پلیس، بلکه همه کارگزاران نظام اسلامی تنها موظف به عمل طبق قانون هستند و نه عمل به اسلام و این سخنی است که بطلان آن واضح است.

پلیس طاغوتی را به در نظر گرفتن خدا توصیه می کردیم ولی به پلیس نظام اسلامی بگوییم بی خیال خدا!!!
وی ادامه داد: چگونه است که ما در زمان طاغوت به پلیس آن زمان می گفتیم که خدا را در نظر بگیرد، اما حال که نظام اسلامی تشکیل شده و باید اسلام در آن اجرا شود، به پلیس بگوییم خدا را در نظر نگیرد و فقط به قانون توجه کند؟!

آزادی مذهبی برای ادیان و اقلیت های مذهبی؛ آری؛ آزادی مذهبی برای پلیس؛ خیر!!
دکتر باقر زاده افزود: نکته دیگر این که در نظام اسلامی ایران و بر طبق قانون، به ادیان و اقلیت های مذهبی، آزادی برای انجام مناسک و برنامه های مذهبی شان داده شده است؛ آن وقت چگونه است که به پلیس نظام اسلامی می گوییم که تو در انجام وظیفه اسلامی آزاد نیستی؟! و نباید نهی از منکر کنی؟

تفاوت منکریت منکر و مقبولیت منکر

وی در ادامه با اشاره به تعریف آقای روحانی از منکر اظهار داشت: آقای روحانی گفته است که منکر چیزی است که وقتی پلیس برای اجرا به سمت آن می رود، همه پلیس را تحسین می کنند. در واقع آقای رئیس جمهور بین مقبولیت منکر در بین مردم و منکریت منکر خلط کرده است. لذا هر چند ما باید تلاش کنیم که منکریت منکر، برای مردم مقبولیت پیدا کند، اما این دلیل نمی شود که اگر منکری نزد مردم، مقبولیت نداشت، دیگر منکر نباشد؛ چرا که این یک مفهوم پوزیتویستی و غربی است و با تفکر اسلامی منافات دارد.

انتهای پیام/